کلام بیست و هفتم

توی این کلام حضرت أبی عبد الله،
رابطه ی بین علم و جنون و درستی و عمل رو می بینیم.
همه ی ما توی جامعه ی امروز، شاهد این روابط هستیم.
روشنفکرهایی داریم که همیشه با اطمینان حرف می زنن، اما کاراشون درست نیست.
کسانی رو داریم که گاهی فکر می کنیم اینا واقعاً کله شون درست کار نمی کنه!
اما آدمایی که سعی کنن کاراشونو در حد دونسته های خودشون درست انجام بدن، خیلی کم پیدا می شن.

امام حسین -علیه السلام- می فرماید:
«اگر تمامی گفته های دانایان، خوب و درست بود، از فرط خودبینی، به مرز جنون می رسیدند. دانای حقیقی، کسی است که کارهای درستش زیاد باشد.»
(موسوعه – ص 743)

توضیح دیگه ای در باره ی این حدیث ندارم!

/ 0 نظر / 20 بازدید