هنر

چون شَوَم خاک رهش، دامن بیفشانَد زِ من

وَر بگویم دل بگردان، رو بگردانَد زِ من

روی رنگین را به هر کس می نماید همچو گُل

وَر بگویم باز پوشان، باز پوشانَد زِ من

او به خونم تشنه و من بر لبش، تا چون شود

کام بِستانم از او، یا داد بِستانَد زِ من

گر چو فرهادم به تلخی جان بر آید باک نیست

بس حکایت های شیرین باز می مانَد زِ من

گر چو شَمعش پیش میرم، بر غمم خندان شود

وَر بِرَنجم، خاطرِ نازک بِرَنجانَد زِ من

صبر کن حافظ که گَر زین دست باشد درسِ غم
عشق در هر گوشه ای افسانه ای خوانَد زِ من

 

/ 1 نظر / 7 بازدید
Amin

salam aziz. kheili kheili az webloge shoma be khosoos matalebe qashangesh khosham oomad. wali narahatam :( chon too in donya har cheezi ke behtare kamtar ahamiat dare. shayad tajob mikoni chera in harf ro mizanam... man bara in migam chon waqti be webloghai digaran sar mizanam mibinam pore Nazare... wali webloge be in khoobi shoma Khalie.... ba inke dire wali omidvaram be man jaab beidd